maandag 14 juli 2014

♥ POWERVROUWEN #1. (Met Daisy) ♥

Heey allemaal! Vandaag ben ik niet alleen. Vandaag doe ik weer een artikel samen met Daisy. Je kent haar misschien nog wel van de Too-much-information- Tag van laatst. Vandaag doen we een How to- artikel. Een artikel om meiden die het wat moeilijk hebben te helpen door een aantal levenslessen met jullie te delen. Want zoals Daisy altijd zegt: 'Never a failure, always a lesson.'



Voor we beginnen heb ik nog even een korte mededeling. Deze week (maandag t/m vrijdag) doe ik artikelen samen met vrienden. Dat vind ik wel leuk voor de afwisseling en omdat het vakantie is. Maar goed. Tot zover de noodzakelijke mededelingen. Dit is de eerste keer dat ik een How to- artikel met iemand anders doe dus ik ben benieuwd wat het word.

Blunders
Blunders, je maakt ze liever niet mee. Maar helaas kun je niet alles perfect doen en gaat er bij iedereen wel eens iets mis. Iedereen maakt fouten. Hieronder vertellen Daisy en ik over onze ergste blunders en hoe we daarmee om zijn gegaan.

Daisy: Het was in de eerste. Toen was het pauze of een tussenuur. We zaten met wat vrienden en ik zat naast mijn toenmalige vriendje. Ik at een saucijzenbroodje en moest ergens om lachen. Toen proestte al het bladerdeeg uit mijn mond waar hij bij zat. Hij moest keihard lachen en ik schaamde me kapot.

Marianne: Ik heb vanochtend nog iets supergenânts meegemaakt. Ik was ergens met een paar vriendinnen en ik moest iets weggooien. Er stonden twee bankjes naast elkaar en we komen wel vaker op die plek. Ik was er van overtuigd dat er altijd al een prullenbak stond. Maar tot mijn verbazing stond er geen prullenbak. Toen wilde ik bewijzen dat er wel eentje had gestaan en ging ik het aan iedereen vragen. Maar nee dus.. 

Daisy: Ik denk dat als je een blunder maakt kun je het beste meelachen en laten zien dat je je niet schaamt. Ik denk dat als je je gaat schamen, mensen juist harder gaan lachen omdat ze zien dat je het erg vind.
Marianne: Ik wilde ook zeggen meelachen. Juist beginnen met lachen en er zelf een grap van maken. Dan kunnen anderen dat niet meer doen en laat je merken dat je niet kwetsbaar bent.

Vriendschap

Marianne: Ik heb één beste vriendin. Bij haar thuis voel ik me ook gewoon thuis. Sinds de eerste keer dat ik daar kwam. We hebben veel gemeen en hebben het altijd heel gezellig samen. Verder heb ik nog vele vriendinnen waarmee ik ook een hele goede band heb en regelmatig mee afspreek.

Daisy: Ik heb gewoon een paar vriendinnen. 

Marianne: Ik denk dat het belangrijkste in een goede vriendschap is dat je beide tijd investeert. Dat je aan je vrienden laat merken hoe belangrijk ze voor je zijn en dat je ook geïnteresseerd in wat die ander te vertellen heeft en niet alleen over jezelf praat. Want realiseer: Mensen praten graag over zichzelf. Dus niet alleen jij. En oh ja, vrienden komen en gaan. Sommige vriendschappen verwateren gewoon. Daar kun je niks aandoen. Onthoud dat mensen in je leven komen met een reden en ieder contact, goed of slecht, vormt je tot wie je nu bent. 

Daisy: Ik vind het belangrijkste in een vriendschap dat je diegene kunt vertrouwen en dat je eerlijk tegen elkaar bent. 

School

Daisy: Ik ga na de zomervakantie naar drie atheneum. Ik heb eerste jaar heel erg slecht geweest met plannen. Van de basisschool naar de middelbare had ik het gevoel dat ik in het diepe werd gegooid. Ik moest opeens alles zelf regelen en plannen. En dat ging niet altijd goed. Soms was ik een beetje lui. Ik was in de brugklas vooral een prater, maar ik durfde niet veel. Ik keek op tegen de populaire meiden. Als ik tegen ze inging werd ik daarom gepest. Ik was bang dingen verkeerd te zeggen en ruzie met ze te krijgen. Nu ben ik door die ervaringen, wat meer teruggetrokken op school.

Marianne: In de brugklas was ik heel erg stil. Ik wist dat er veel gepest kon worden op een middelbare school. Daarom wilde ik niet teveel opvallen. Op de basisschool ben ik nooit gepest, maar ik was er wel bang voor. Maar juist doordat ik niks zei gingen andere mensen over me heen lopen. Gelukkig heb ik in de jaren daarna, met name de derde klas, meer voor mezelf gekozen en durven laten zien wie ik ben. 

Daisy: Mijn advies is om echt bij jezelf te blijven. Het is belangrijk om jezelf te blijven, met je karakter of uiterlijk. Ik vind het wel lastig om jullie hier advies over te geven omdat ik er zelf ook wel eens moeite mee heb. Het is moeilijk om jezelf te blijven als mensen je gaan pesten om wie je bent. Bijvoorbeeld als anderen merkkleding dragen en jij daarvoor niet genoeg geld hebt. Dus wees gewoon jezelf en doe je best op school.

Marianne: Ik ben het op zich helemaal met Daisy eens. Waar ik de afgelopen jaren achter ben gekomen is dat mensen toch wel praten. Of je je nou naar hun aanpast of niet. In wat voor bocht je je ook wringt, mensen praten toch wel. En er zullen altijd mensen zijn die hun eigen onvrede af willen reageren en daarvoor een slachtoffer zoeken. Iemand die er net wat anders uit ziet of wat stiller is. De enige die je ermee hebt is jezelf. Als je jezelf wilt veranderen, voel je je verstikt. Je voelt je alsof je de ruimte niet hebt om jezelf te zijn. Pas wanneer je voor jezelf die ruimte creeërt zul je echt gelukkig zijn. Je kunt klagen dat niemand op school jou echt kent. Maar misschien laat je de mensen jou wel niet kennen. Wees jezelf. En trek je alleen iets aan van opbouwende kritiek en niet van vervelende opmerkingen die nergens op gebaseerd zijn.

Dit waren de onderwerpen van vandaag. Powervrouwen is een nieuwe serie op mijn blog die ik samen met een ander meisje ga doen. Vinden jullie deze serie leuk met Daisy? Dan doe ik voortaan deze serie samen met haar, als zij dat ook wil. Laat het me maar weten.

Liefs,
Mar 



zondag 13 juli 2014

Recensie: Happy Life.

Heey allemaal! Vandaag heb ik 'Happy Life' van Mascha uitgelezen. Het boek doet zijn naam eer aan want echt wat kreeg ik een warm en gelukkig gevoel van dat boek. Vandaag deel ik mijn ervaringen met dit boek met jullie. 

Een tijdje geleden hoorde ik dat Mascha een boek had geschreven wat ieder moment in de winkels kwam te liggen. Ik was verbijsterd dat iemand zo ver kon komen met een blog dat ze zelfs een boek ging schrijven. Wel vond ik het idee heel gaaf. Ook omdat ik zelf dol ben op schrijven is het een geweldige ontdekking dat ook bloggers boeken kunnen schrijven. Helaas kon ik het boek hier nergens in de winkels vinden. Maar op Terschelling zag ik hem en ik wist het meteen: Dit boek ging ik kopen. Geen twijfel mogelijk.



Het boek ziet er heel leuk uit. Het is een echt 'girly' boek met veel roze, mooie sierlijke letters en een leuke invulling van elke pagina. Ook zitten er mooie foto's van Masha tussen de hoofdstukken door. Wat een leuke afwisseling geeft. Echt hele mooie foto's! Mijn complimenten.

Wat wel wat minder is, is dat er soms nog wel wat typfouten in zitten. Maar op zich was dat niet heel erg storend. Wel zou het natuurlijk fijn zijn als die bij een volgende druk worden verbeterd.

Mascha schrijft over haar eigen ervaringen en probeert uit elke ervaring een levensles te halen. Dit verwerkt ze in korte hoofdstukjes, wat het boek heel luchtig maakt om te lezen. Je kunt het boek op een willekeurige bladzijde openslaan en lezen over wat voor onderwerp dan ook. Haar blog gaat voornamelijk over beauty, maar door dit boek heb ik het gevoel dat ik haar beter leer kennen. De vrouw achter al die tutorials, reviews en de bekendste blog van Nederland. Wat is haar verhaal? Hoe komt het dat zij elke dag zo positief in het leven staat? Heel interessant om te lezen.

Ook staat het boek vol met handige tips. Zoals hoe je 'to do'- lijstjes maakt. Ik ben zelf iemand die redelijk moeite heeft met maken van een goede planning. Mascha heeft handige tips in haar boek staan hoe je dit makkelijker kunt doen en hoe je prioriteiten kunt stellen. Ik denk dat ik tijdens mijn opleiding hier veel aan zal hebben.

Al met al vond ik dit een heel prettig boek om te lezen. Het geeft me een warm gevoel. Een beetje zoals verliefd zijn of je favoriete tussendoortje eten. Iets terug vinden wat je al heel lang kwijt was of fotoboeken van vroeger bekijken.. Ik raad dit boek aan, niet alleen aan tienermeisjes maar ook aan vrouwen. Mascha is tenslotte al zevenentwintig. Het zijn algemene onderwerpen waar iedere vrouw iets mee kan. Wat ik ook leuk en origineel vond is dat je achterin je feedback kunt geven. Je mening en tips over het boek. Daar kun je dan een foto van maken en onder de hashtag #MaschaHappyLife naar haar toe sturen. Dat geeft een beetje het gevoel dat ze geïnteresseerd is in haar lezers. En dat is ze volgens mij ook. Ik ga mijn feedback ook naar haar toe sturen. Ik hoop dat ze ergens tussen die honderden anderen die van mij ook zal lezen. I truly hope so!

Dit waren mijn opvattingen over 'Happy Life'. Ik ben geen vaste lezer van Beautygloss. Dat maakt het misschien nog wel bijzonderder. Ik lees eerst haar boek, daarna pas haar blog. Dat komt omdat ik niet zoveel met beauty had. Maar na dit boek ga ik zeker vaker een kijkje nemen op haar blog. Ik ben overigens wel geabonneerd op haar YouTube- kanaal.

You can't buy happiness but you can read books and that's kind of the same thing.

Liefs,
Mar 

zaterdag 12 juli 2014

Vakantieverslag: Terschelling.

Heey allemaal! Daar ben ik weer met mijn standaardzinnetje, haha. Ik vind het aan de ene kant een beetje cliché worden maar aan de andere kant klinkt het wel lekker vertrouwd. Dus: Heey allemaal! Ik heb besloten dat ik vandaag uitgebreid over mijn vakantie ga vertellen. Want hey, hoe langer je met zoiets wacht hoe minder vers de herinneringen in je geheugen liggen. Aangezien ik gisteren thuis ben gekomen en nu een beetje een day after heb, leek het me goed om even rustig te gaan zitten en stil te staan bij de gebeurtenissen van de afgelopen week. In het algemeen vind ik reisverslagen niet de meest interessante dingen om te lezen, dus ik ga proberen het zo leuk en origineel mogelijk te maken. Niet het gebruikelijke 'Ik deed dit, toen deed ik dat en toen gingen we..'- verhaal maar ik probeer het zo te maken dat het ook echt luchtig leest. Ik zou zeggen enjoy en laat je gedachten meevaren naar het mooie Terschelling.




Vakantiestress
Ik ben een heel gestresst persoon en de week voor we naar Terschelling gingen was ook echt een soort van hel. Ik zat me te bedenken wat er allemaal mis kon gaan. Zowel op de boot als op het eiland. Mijn eerste reactie is dan vluchten. Ik wilde het liefst bij een vriendin gaan logeren en onder de vakantie uitkomen. Maar dat is geen optie. Vroeger genoot ik altijd van Terschelling. Het is een soort tweede thuis voor me geworden en ik was er al minstens drie jaar niet meer geweest, als het er geen vier zijn. Ik moest mezelf bij elkaar rapen en de angst van de reis aangaan. En dat is wat ik heb gedaan. Ik ben vrijdag vier juli in de auto gestapt en heb mijn vertrouwde omgeving achter me gelaten. Op weg naar een bijzondere vakantie, waarvan ik me nog niet helemaal realiseerde hoe bijzonder hij ging worden.

Harlingen
Toen we in Harlingen aankwamen, vanaf daar gaat de boot zowel naar Vlieland als Terschelling, was het er best wel druk. We konden met de auto niet direct bij de boot komen. We werden gebracht door de buurman omdat mijn vader onze auto niet een week in Harlingen wilde hebben. De reden dat het er zo druk was waren 'The Tall Ship Races'. Dit zijn sinds 1956 jaarlijks terugkerende evenementen waaraan enorme zeilschepen uit de hele wereld aan deelnemen. Dit jaar startte dit evenement in Harlingen. Dat is best bijzonder. Ik geef toe, toen ik naar Terschelling ging had ik geen idee wat voor evenement het precies was en vond ik vooral de omweg vervelend. Maar nu ik er wat meer informatie over op heb gezocht vind ik het best bijzonder dat we dat van zo dichtbij hebben mogen meemaken. 

De complete reis
Auto, pendelbus, boot, fiets.. De reis was een flink karweitje wat de hele dag zowat in beslag nam. Met de auto kon de buurman ons niet tot de boot brengen dus moesten we een stukje met een pendelbus. Dat is een bus die hele korte ritten doet. Bijvoorbeeld ons van een parkeerplaats naar rederij Doeksen brengen. 
We waren wat te vroeg bij de boot maar ik heb me prima vermaakt. Er was een leuk winkeltje in de rederij waar ik graag even rondkeek. Daar heb ik twee sleutelhangers gekocht voor de zusjes van Stefan. Ik hoop dat ze ze leuk vinden. Stefan heeft ze gisteren meegenomen en ik heb ze niet persoonlijk kunnen geven. Maar goed, ik dwaal af. Daarna hebben we twee uren op de boot gezeten. Bovenop het dek, want het was nogal warm. Ik heb de tijd zitten doden met het maken van loombandjes, want echt dol op varen ben ik niet. Ik hou niet van water en boten. Het kan heel ontspannend zijn. Dat wel. Maar ik roep gewoon zoveel stress in mezelf op dat het al niet meer zo geweldig is. Maar goed, ik heb me dus wel weten te vermaken. Toen we op het eiland aankwamen moesten we nog een half uurtje fietsen naar de camping in Formerum.

De eerste indrukken
Toen we aankwamen hebben we eerst even wat gedronken op een terrasje van het restaurant bij de camping. Heerlijk om even iets kouds te drinken. Ook hadden we er een lekker breekbroodje bij. En echt; Jum! <3 Het breekbrood is wel echt één van de dingen die ik heel erg hard aan het missen ben. Maar daar kom ik zo op. Toen we bij de caravan aankwamen raakte ik wel eventjes lichtelijk in paniek. In de beschrijving stond een ruime zespersoonscaravan. En nou ja, de woonkamer en keuken waren ook echt heel ruim. Alleen voor mijn gevoel, waren de slaapkamers, wc en douche in het overige deel van de caravan gepropt. De slaapkamer van mijn ouders ging nog wel. Die was mooi en sprookjesachtig. Maar waar ik moest slapen.. Dat was meer een hok dan een slaapkamer. Er stonden inderdaad zoals verteld twee stapelbedden in. Maar tussen die stapelbedden zat nul komma nul gangpad. Als je ertussen door wilde kwam je klem te zitten. Ik dacht dat ik daar sowieso moest slapen dus raakte in paniek. Ik ben lichtelijk claustrofobisch en dat kwam heel erg naar voren. Ook mijn ouders vonden de slaapkamer te klein. Zo kwam het dat er twee personen in de woonkamer sliepen en twee in de andere slaapkamer. Ik nam mezelf voor om het één nachtje te proberen en als dat allemaal goed verliep de vakantie toch een kans te geven. En zo stelde ik mezelf gerust.

Strand
Pas na een paar dagen kwamen wij voor het eerst op het strand. Hoe is dat mogelijk? Dat is wat jullie nu waarschijnlijk denken. De meeste mensen zouden de koffers in de caravan dumpen en naar het strand racen. Ik weet ook niet hoe het kan. Maar bij ons duurde het twee dagen voor het strand zagen. Het was zondag rond het middageten toen ik voor het eerst op blote voeten door het zand liep. Hoe het voelde? Als een bevrijding. Ik ging zwaar gestresst naar het strand en kwam er een stuk meer ontspannen vandaan. Het strand is echt aan te raden als je wilt ontspannen. Ook als je dat niet zo goed kunt. Het strand is gewoon zo'n fascinerende plek.

Momenten
Als ik momenten in een potje kon doen.. *zucht* Dan had ik nu een hele collectie. Ik heb zoveel geweldige dingen meegemaakt op Terschelling. Zondag kwam Stefan. Die avond zijn we 's avonds laat nog samen naar het strand gefietst voor de zonsondergang. Dat was geweldig. De kleuren waren bijzonder. Anders dan anders. Op foto's is dit effect helaas niet goed terug te zien. Er was ook een man. Hij vertelde ons al dat het op foto's nooit zo zou zijn als in het echt. "Sla dit moment goed op in je geheugen," waren zijn woorden. Stefan en ik keken elkaar en besloten dat te doen. Woorden waren er niet voor nodig. We dachten waarschijnlijk heel eventjes beide hetzelfde. Dit moment vergeten we nooit meer. Ook hebben we veel gelachen. Mijn moeder en ik als Stefan weer eens gek in slaap viel of mijn vader iets probeerde uit te beelden tijdens een spelletje. Stefan en ik hebben door voetbal veel kinderen van de camping leren kennen en toch ook weer niet. Je speelt een spel met een paar kinderen die je helemaal niet kent en daarna zie je ze nooit weer. Toch is het voetballen supergezellig. Bijzonder! Ik heb nieuwe gerechten uitgeprobeerd en vreemden aangesproken. Ik ben trots op mezelf voor alle mini- overwinningen die ik voor mezelf heb behaald. 

Dit is een kort verslag (voor mijn doen) van wat ik van Terschelling vond. Nu de dingen die ik mis nu ik terug ben.

Sinaasappel / aardbei sap van de Dis
De Dis is een leuk en schattig zaakje in West Terschelling. Het past precies bij me. Ze hebben sinaasappelsap gemengd met allemaal andere soorten fruit. Helaas was de kiwi op. Maar ook weer niet helaas. Want als de kiwi niet op was geweest had ik nooit de heerlijke sinaasappel / aardbei ontdekt.

Breekbrood
Do I need to say more? I am addicted.

Stefan
Stefan is gister weer naar huis gegaan en na vijf dagen samen geweest te zijn ben je toch redelijk naar elkaar toe gegroeid en onafscheiden geworden. Dus ja, de eerste dagen weer zonder hem zijn gewoon bagger. Maar het went wel, ik pik nu weer mijn gewone leventje op. Maar de dingen die ik samen met Stefan op Terschelling heb meegemaakt vergeet ik nooit meer. ( Zonsondergang e.d.)

De caravan en camping
Ik had nooit gedacht dat ik dit zou zeggen maar ik mis de caravan toch wel een beetje. Als je er een weekje bivakkeert ga je het toch een beetje als jouw plekje zien. En we hebben er ook veel leuke dingen meegemaakt. En de camping was gewoon heel gezellig.

Dit zijn de dingen die ik het meeste mis aan Terschelling. En het vakantieleven mis ik ook. Gelukkig zijn er ook dingen die ik op het eiland heb geleerd en hier door kan zetten. Ik ben dankbaar voor de ervaring op Terschelling dit jaar. 

Ik hoop dat jullie dit ietwat bijzondere verslag leuk vonden om te lezen. Ik heb genoten en ik hoop natuurlijk dat dat ook van dit artikel af straalt. Voor de lezers onder jullie die nog op vakantie gaan; veel plezier! Voor de terug gekomen lezers onder jullie; jullie hebben geluk. Je hebt niks gemist op ItsAllAboutMarly de afgelopen week. Maar houd mijn blog vooral in de gaten want ik heb een aantal leuke zomer- items voor jullie in petto. =)

Liefs,
Mar 

vrijdag 11 juli 2014

Personal Update: Blogger is back.





Aloha mensen! Ik ben er weer. Mar is back in town. Voor de mensen die dachten dat ItsAllAboutMarly gestopt was. Not at all! Ik was er eventjes tussenuit. Zeven daagjes op Terschelling met Stefan en mijn ouders. Het was een erg geslaagde vakantie en misschien komt er later nog een uitgebreid (foto-) verslag. Het is nu rond acht uur 's avonds en ik heb eventjes wat belangrijke dingen met jullie te delen.

Op Terschelling heb ik alle tijd gehad om na te denken. Over mijn leven, over afgelopen jaar en hoe ik komend schooljaar in wil gaan vullen. Terschelling heeft me veel dingen duidelijk gemaakt. Het heeft me kanten van mezelf laten zien die ik nog niet kende, ik heb Mascha 's boek gekocht en ben daar nu in bezig. Toen ik het in de winkel zag, kon ik het gewoon niet laten liggen! En wauw, wat is dat boek herkenbaar en inspirerend. Nu ik haar boek lees begin ik steeds meer te beseffen hoe ik moet en wil leven. Ook denk ik dat ik het kan. Positiever leven en doelen stellen. Dankje, Mascha. Je boek is echt recht uit het hart geschreven en zo, zo inspirerend. Je wilde mensen inspireren en dat heb je gedaan.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn blog weer actiever moet worden. Omdat mijn blog echt is wat ik superleuk vind om te doen. De laatste weken voor de vakantie stond mijn blog een beetje op een laag pitje omdat ik het druk had met de laatste dingen voor de vakantie. Maar nu ben ik terug. Met nieuwe ideeën. Ik realiseerde me dat ik geen perfecte artikelen hoef te plaatsen. Mijn blog is mijn wereldje en vanaf nu ga ik puur dingen posten die ik geweldig vind. Ik ga mijn passie in mijn blog steken. Ik wil mezelf zijn. En dat ben ik ook al. Maar door Mascha's boek heb ik de drive nog meer gekregen om uniek te zijn in mijn blog. Me te onderscheiden van andere bloggers. Wat heb ik waarom mensen op mijn blog moeten kijken? Dat is de vraag die mij de komende tijd bezig gaat houden.

Ook wil ik een vision board gaan maken. Dat is een enorm knutselwerk met je dromen en doelen erop. Inspiratie uit Mascha's boek. Ik wil mijn dromen een keer gericht op een rijtje zetten. Ik heb veel dromen die allemaal los in mijn hoofd spoken. Als ik echt gerichte toekomstplannen wil maken kan ik het beter allemaal opschrijven. En wat is nou leuker dan er een creatieve knutsel van te maken?

Wat jullie binnenkort op mijn blog kunnen verwachten..? Een uitgebreid vakantieverslag over Terschelling en een recensie over 'Happy life' van Mascha. Voor de rest wil ik veel zomer- items gaan maken. Lekker zomerse artikelen zoals Challenges of gewoon 'My life in pictures..' Dat laatste spookt al een tijdje door mijn hoofd, maar ik vergeet meestal een hele dag foto's te maken. Dus ja, we zien wel even hoe dat komt. Mijn tip? Houd ItsAllAboutMarly in de gaten want er komt een actieve zomer aan. Pak er een koud drankje bij, ga er lekker voor zitten. ItsAllAboutMarly heeft de zomer in de bol. 

Liefs,
Mar 

donderdag 3 juli 2014

Tag: Let's tell too much information.

Heey allemaal! Vandaag doe ik een artikel samen met Daisy. Daisy is altijd als een soort zusje voor me geweest. Ze houdt ook van schrijven en heeft een tijdje geblogd. Omdat ze dit toch wel erg leuk vind gaan we vandaag samen een item doen. Het is een Tag die ik al eerder heb gedaan maar dan een nieuwe variant. De TMI- Tag. TMI staat voor 'Too much information'.  Dit is een persoonlijke, leuke Tag. Ik zou zeggen, lees vooral verder.

Wat draag je op dit moment?
Marianne: Een roze shirtje met zo'n kantpatroon, een zwarte broek met mijn zwarte allstars. Om mijn arm draag ik drie loombandjes. Twee daarvan vind ik gewoon leuk en eentje heeft een speciale betekenis. Stefan heeft precies hetzelfde bandje met tegenovergestelde kleuren.
Daisy: Ik draag mijn lievelingsbroek, een lekker losse spijkerbroek. Daarboven draag ik een wit hemdje met daarover een los hangend shirtje. Een one shoulder top. 

Ben je ooit verliefd geweest?
Daisy: Yep..
Marianne: Ja.

Ooit een verschrikkelijke break-up gehad?
Marianne: Ja, maar dat heb ik gelukkig achter me kunnen laten. 
Daisy: Ik heb het wel eens uitgemaakt waar ik ruzie door heb gekregen. Dus ja. 




Hoe lang ben je?
Daisy: 1.67 m. Niet zo groot dus.
Marianne: Ik ben 1.66 m. Wuat? Jij bent langer. Hmpff. Volgens de kinderarts is 1.66 m normaal.. Maar ik vind het niet echt normaal dat bijna iedereen me voorbij groeit.

Hoeveel weeg je?
Marianne: 62 kg. Normaal. =)
Daisy: 45 kg.

Heb je tattoos?
Daisy: Haha (nog) niet. Het lijkt me wel vet later.
Marianne: Ik heb geen tattoo's. Vroeger was ik heel stellig: Geen tattoo's. Geen piercings. Maar nu lijkt een tattoo me misschien wel wat. Ik vind tattoo's wel mooi. Zolang het niet teveel zijn en ze een beetje niet teveel opvallen. En ze moeten een betekenis hebben. Een verhaal achter een tatoeage vind ik wel mooi en interessant.

Heb je piercings?
Marianne: Nee, en dat hoeft van mij ook niet. Een navelpiercing kan nog wel cool staan, maar dat lijkt me zo'n gedoe als je zwanger bent later. Dan moet dat ding eruit en er later weer in.
Daisy: Hah, nee. Maar misschien later. In mijn navel dan. Want in mijn gezicht denk ik niet. Maar neus is wel cool op zich.

Favoriet celebrity- couple?
Daisy: Rihanna en Chris Brown. Omdat ze een leuk stel zijn en ze samen goede muziek maken.
Marianne: Die vind ik ook leuk samen. Maar mijn favoriete koppel zijn Zayn Malik en Perrie Edwards. Zayn van one direction en Perrie van Little mix. Ik vind het zo leuk dat ze gaan trouwen. Zayn is zo schattig en Perrie heeft een dijk van een stem en is gewoon zo'n leuk persoon.


O my god. Ze lijken beide zo gelukkig samen! Mooi om te zien.


Wat is je favoriete TV- serie?
Marianne: Mijn favoriete serie is 'Once Upon A Time.' Het is een geniaal bedachte over sprookjesfiguren in de echte wereld. Een fantasy- serie dus. Verder leg ik er maar niet al te veel over uit want ik praat al te vaak over 'Once Upon A Time'. 
Daisy: Gtst, maar ik vind kookprogramma's de laatste tijd ook erg leuk.

Wat is je favoriete band?
Daisy: Heb ik niet echt.
Marianne: Geen band maar een girlgroup. Little Mix! Ik vind het zo leuk dat zij zeg maar rolmodellen zijn voor jezelf zijn. En ze willen zich wel sexy kleden maar niet te bloot. Ze zijn goede voorbeelden, ook in hun songsteksten. Ook word ik wel vrolijk van one direction muziek.

Iets dat je op dit moment mist.
Marianne: Ik mis Spike. En alhoewel ik dol op Bengel en Fluffie ben, mis ik een jong en speels huisdier. 
Daisy: Puck. Dat is een hond van vrienden van ons, die afgelopen weekend bij ons logeerde. Nu zij weg is, mis ik haar omdat ze best druk aanwezig was. Wel leuk druk.

Wat is op dit moment je favoriete liedje?
Daisy: Op het moment 'let it go' van Frozen. Maar anders 'California Kingbed' van Rihanna.
Marianne: Ik kan niet één liedje tegenlijk leuk vinden. Ik snap niet hoe mensen dat kunnen. Ik luister momenteel vooral Disney liedjes. Daar word ik echt vrolijk en gelukkig van.





Hoe oud ben je?
Marianne: Ik ben 16.
Daisy: Over 26 dagen 14.
Marianne: 13 dus.

Wat is je sterrenbeeld?
Daisy: Leeuw.
Marianne: Weegschaal.

Kwaliteiten die je in een partner zoekt.
Marianne: Iemand die je kunt vertrouwen en die eerlijk tegen je is. Ook als je de waarheid liever niet zou horen.
Daisy: Hij moet grappig zijn, zodat ik met hem kan lachen. En ik vind eerlijkheid ook belangrijk.

Favoriete quote?
Daisy: Never a failure. Always a lesson. Iedereen maakt fouten en daar mag je iemand niet op beoordelen. 
Marianne: Ik kan bijna niet kiezen.. Ik denk dat ik toch maar ga voor 'What doesn't kill you makes you stronger'. Ik weet dat dit een hele bekende is. En ik kan meerdere quotes opnoemen maar deze blijft altijd wel in mijn hoofd en hier heb ik ook veel aan gehad en nu nog steeds. Ik vind vooral het liedje 'Stronger' van Kelly Clarkson echt heel inspirerend.




Wie is je favoriete acteur / actrice?
Marianne: Julia Roberts. Ze heeft heel veel verschillende rollen overtuigend en daarom vind ik haar een goede actrice. Verder ben ik best wel fan van Robert Carlyle. Om dezelfde reden als Julia Roberts.
Daisy: Ik kon eerst niet op de naam komen maar ik zeg ook Julia Roberts. Ik vind dat ze ook heel veel rollen heel goed kan spelen. De ene keer gek, de andere keer juist stoer. Het is gewoon een hele leuke actrice.

Favoriete kleur?
Daisy: Uhh, ik denk roze.
Marianne: Roze, lichtblauw en juist heel donkerblauw, pastelkleuren..

Harde of zachte muziek?
Marianne: Gewoon normaal. Maar ik denk toch liever hard. Dan niet extreem hard, maar superzacht is ook heel vervelend.
Daisy: Ik hou niet van te harde muziek, maar ook niet van te zachte. Dus ik zit er een beetje tussenin.

Waar ga je naartoe als je verdrietig bent?
Daisy: Mijn kamer.
Marianne: Ik denk dat als ik echt verdrietig ben, dat ik het liefst in mijn bed lig. Maar als ik me gewoon een beetje slecht voel ga ik het liefst naar mijn beste vriendin die in dezelfde plaats woont. Omdat ik me daar ook thuis voel en het meestal supergezellig is.

Hoelang sta je onder de douche?
Marianne: Kwartier, 20 minuten.. Ik weet het niet zeker.. Vast wel lang, want ik heb nooit zo'n zin om onder douche vandaan te komen. Want dat is koud.
Daisy: Als ik snel douche 15 minuten, als ik er een normale tijd over doe 20 minuten en als ik lang douche +/- 25 minuten.




Hoelang doe je erover om je 's ochtends klaar te maken?
Daisy: 30 min ongeveer.
Marianne: Ik geef heel toe. Als ik naar Stefan ga kan ik me binnen een kwartier klaar maken. En dan nog even snel eten. Terwijl als ik iets moet doen waar ik absoluut geen zin in heb of als ik niks te doen heb alles een stuk langzamer gaat.

Heb je ooit gevochten?
Marianne: Nee. Gelukkig niet. Is dat ook niet meer iets voor jongens?
Daisy: Ja. En ik heb gewonnen.

Wat is een turn on?
Daisy: Leuk en lief gezicht. 
Marianne: Dat klinkt nogal raar. Maar dus iets wat je aantrekkelijk vind in een jongen.. Ehm, ik vind het aantrekkelijk als een jongen mooie ogen heeft.



Wat is een turn off?
Marianne: Iets waar ik op afknap.. Ehm.. Wanneer iemand zonder respect met me omgaat. Dat is volgens mij het ergste waar ik op afknap. 
Daisy: Lelijk gebit met rotte tanden die eruit vallen.

Wat zijn je angsten? 
Daisy: Enge mannen in het donker. En spinnen. En een slechte middelbare schooltijd. 
Marianne: De dood. Zelf doodgaan en doodgaan van dierbaren. En wespen. 

Wanneer moest je voor het laatst huilen?
Marianne: Privé.
Daisy: Geen antwoord.

Wanneer zei je voor het laats 'ik hou van jou' tegen iemand?
Daisy: Gisteren. Tegen een vriendin. Ik ben niet lesbisch, gewoon vriendschappelijk.
Marianne: Gisteren voor het slapengaan sowieso. Maar waarschijnlijk vandaag ook wel een keertje tegen Stefan.

Welk boek las je voor het laatst uit? 
Marianne: Ik heb geen idee eigenlijk. Ik heb de laatste tijd veel te weinig gelezen. Ik ben op het moment bezig in deel 1 van de Divergent serie: Inwijding. 
Daisy: Ik zou het niet weten, heb al lang niet gelezen.

Welk boek ben je momenteel aan het lezen?
Daisy: Ik ben momenteel nergens in bezig.
Marianne: Zie hierboven, haha. Ik kan 'inwijding' wel aanraden om te lezen. Het heeft alles. Mysterie, liefde, spanning.

Welke tv- serie keek je voor het laatst?
Marianne: Op het moment zit ik de bloopers uit ICarly te kijken. Gepresenteerd door dat kleine mannetje uit Victorious. Cristopher of zo. Die pop van die ene jongen. Dat stukje met die bloopers worden echt veel te vaak herhaald. Maar het is wel leuk op zich. Vanochtend onder het ontbijt heb ik Big time rush gekeken. En gisteravond GTST.
Daisy: GTST.

Met wie heb je voor het laatst gesproken?
Daisy: Savanna, toen we uit school liepen. Dat is één van mijn beste vriendinnen.
Marianne: Mijn moeder net tijdens het eten. Daarvoor Eline, mijn beste vriendin, waar ik vanochtend ben geweest.

Wat is de relatie tussen jou en degene waar je het laatst een berichtje naar hebt gestuurd?
Marianne: Tja, degene waarmee ik voor het laatst heb geappt is Daisy. Om de laatste dingetjes voor dit artikel door te nemen. Hoe ik onze band zou beschrijven.. Ehm.. Ik denk dat het een beetje tussen vriendin en kennis inzit. Meestal zie ik haar een beetje als een zusje. Ze is het zusje van iemand waar ik een tijdje mee heb gehad. Ondanks dat over is, kan zij altijd nog bij me terecht als er iets is. En het is meestal gewoon heel gezellig.
Daisy: Uhm, een goede vriendin Marianne. 



Wat is je favoriete eten?
Daisy: Ik heb niet echt een lievelingsgerecht. Ik vind dingen die mensen van mijn leeftijd lekker vinden erg lekker zoals friet, pizza en pannenkoeken. Maar ook tomatensoep van de chinees vind ik super lekker inclusief stokbrood met kruidenboter.
Marianne: Ehm.. Ik heb geloof ik niet echt een favoriet gerecht. Er zijn meerdere dingen die ik heel erg lekker vind. Meestal word ik er erg blij van als we macaroni of spaghetti eten. Maar dat kan ook zijn omdat ik best wel een hekel aan aardappelen en groenten heb. Ik hou van Italiaans en ik hou heel erg van sandwiches. En milkshakes vind ik op het moment ook erg lekker. Sinaasappel en kiwi. Niet echt de standaardsmaken, maar jum! <3

Welke plaats wil je nog een keer nog een keer bezoeken?
Marianne: Back to Paris. Dat wil ik echt heel graag. Ik was echt een beetje verdrietig toen ik hoorde dat we deze vakantie niet naar Parijs gaan. Daar had ik stiekem op gehoopt, haha. Verder zou ik nog wel een keer naar Engeland, Griekenland, Disney land Parijs, Amerika en Italië willen. Disneyland Parijs staat bovenaan mijn lijstje. Parijs zelf ook. Daarna komt denk ik Italië. Dat lijkt me ook heel mooi.
Daisy: Ik wil nog een keer naar Parijs. Ben ik nog nooit geweest, maar ik wil er super graag een keer naartoe. Het lijkt me zo mooi daar! En ik wil ook nog een keer naar Los Angeles.

Waar was je voor het laatst?
Daisy: Op school.
Marianne: Bij Eline en haar drie schattige honden.

Ben je verliefd?
Marianne: Ja.
Daisy: Uhm nee. Ik ben niet verliefd. =P

Wanneer zoende je voor het laatst met iemand?
Daisy: Maart 2013.
Marianne: Afgelopen zondag met mijn vriendje.

Wat was de laatste keer dat je je beledigd voelde?
Marianne: Vandaag. Iemand zei dat ik te veel praatte. En dat vond ik niet zo leuk. 
Daisy: Vanochtend. Ik ben toen beledigd door iemand op de fiets.

Wat is je favoriete snoepjessmaak?
Daisy: Aardbei / Kersen.
Marianne: Ik ben dol op colasnoepjes wat best raar is want ik lust geen cola.



Welke instrumenten speel je?
Marianne: Ik heb ongeveer vijf jaar dwarsfluit gespeeld en ben er nu volledig mee gekapt. Ik heb hem nog wel maar heb sinds ik van les ben gegaan een jaar geleden niet meer gespeeld.
Daisy: Op het moment niks, maar vroeger gitaar. 

Wat is je favoriete sieraad? 
Daisy: Een ring met twee lijntjes erin. Er zit een soort zilveren glitterachtig spul in. Ik heb hem zelf gekocht en draag hem nu al zo'n anderhalf jaar non-stop.
Marianne: Het kettinkje met Spikes naam erin gegraveerd. Die draag ik altijd zodat ik hem symbolisch dicht bij mijn hart draag.

Wat is de laatste sport die je hebt gedaan?
Marianne: Hockey. En dat was best wel leuk. Ik heb bijna gescoord.
Daisy: Dansen. 

Welk liedje zong je voor het laatst?
Daisy: Just give me a reason - Pink. 
Marianne: Zingen weet ik niet meer. He melo no lilo van Lilo and Stitch. Daarop heb ik vanochtend gedanst. Ik word echt gelukkig van dat nummer.

Wat is je favoriete openingszin? 
Marianne: Alowaa.
Daisy: Haaiii. 

Heb je die zin ooit gebruikt? 
Daisy: Ja, als ik een gesprek begin.
Marianne: Ja, same. 

Wanneer heb je voor het laatst met iemand gechilled? 
Marianne: Vanochtend met mijn beste vriendin Eline.
Daisy: In de pauze met twee meiden openleercentrum.

Dit was de lange 'TMI- Tag'. Excuses dat het zolang duurde voor hij online kwam. Ik had een erg drukke week. We hopen dat jullie het leuk vonden. Daisy vond het een erg leuke Tag en vond het gezellig om samen te doen. Dat vond ik ook. Wat mij betreft wel voor herhaling vatbaar.

Liefs,
Mar